جاهايى كه فقط قضاى روزه واجب است مسأله 1696 - در چند صورت فقط قضاى روزه بر انسان واجب است وكفاره واجب نيست : ( أول ) آن كه در شب ماه رمضان جنب باشد وبه تفصيلي كه در مسألهء " 1638 " گذشت تا اذان صبح از خواب دوم وسوم بيدار نشود . ( دوم ) آن كه عملي كه روزه را باطل مى كند انجام ندهد ، ولى نيت روزه نكند ، يا ريا كند ، يا قصد كند كه روزه نباشد ، يا قصد كند كارى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد . ( سوم ) آن كه در ماه رمضان غسل جنابت را فراموش كند وبا حال جنابت يك روز يا چند روز روزه بگيرد . ( چهارم ) آن كه در ماه رمضان بدون اين كه خودش تحقيق كند صبح شده يا نه ، كارى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد ، وبعد معلوم شود صبح بوده ، ونيز اگر بعد از تحقيق گمان داشته باشد كه صبح شده ، يا شك كند كه صبح شده يا نه ، وكارى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد ، وبعد معلوم شود صبح بوده ، قضاى آن روزه بر أو واجب است . ( پنجم ) آن كه كسى بگويد صبح نشده وانسان به گفتهء أو كارى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد ، وبعد معلوم شود صبح بوده است . ( ششم ) آن كه كسى بگويد صبح شده وانسان به گفتهء أو يقين نكند يا خيال كند شوخى مى كند وكارى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد ، وبعد معلوم شود صبح بوده است . ( هفتم ) آن كه كور ومانند أو به گفتهء كسى ديگر افطار كند ، وبعد معلوم شود مغرب نبوده است . ( هشتم ) آن كه در هواي صاف به واسطهء تاريكى يقين كند كه مغرب شده وافطار كند ، وبعد معلوم شود مغرب نبوده است ، ولى اگر در هواي ابر به گمان اين